titanium

Zonder er bij stil te staan (ongemerkt gebruik ik steeds woorden die met lopen, vallen en staan te maken hebben) ben ik precies 9 maanden na mijn vertrek van Cyprus hier weer aangeland. De eerste dagen vroeg ik me af: ‘Wat doe ik hier eigenlijk?’ Om de een of andere reden moest ik voor het eind van het jaar nog even terug.

Stress Release, Heal Yourself, 100 Days of Healing Tour
Rollend door Larnaka Airport

Op 15 maart van dit jaar werd ik op Larnaka Airport in een rolstoel naar het vliegtuig gebracht en hinkte met een klomp gips aan mijn been het toestel in. Even heb ik overwogen om me te laten dragen door zo’n Griekse God, maar het was eigenlijk zo al gek genoeg. Op 15 december j.l. stapte ik geheel zelfstandig uit het vliegtuig en wandelde met mijn kleine koffertje weer de zon in.

In de tussenliggende periode maakte ik een razendsnelle ontwikkeling door die mijn leven in alle opzichten veranderde. Terwijl ik tot dan toe een middelmatige hardloper, eeuwige doorloper en succesvolle wegloper was, dwong een gecompliceerde enkelbreuk mij tot stil zitten. En in die stilstand ontstond vooruitgang op alle niveaus; lichamelijk, mentaal en spiritueel. Waarschijnlijk in de omgekeerde volgorde, dus spiritueel, mentaal en lichamelijk. Hierover vertel ik je graag meer.

Cyprus, doorlopen, hardlopen, weglopen, vallen en opstaan, genezing
Wandelen in Troödos met Elia Stephanidou

Vandaag deden we onze uitgestelde wandeling in het Troödos gebergte, waarvoor Elia mij destijds kwam ophalen. Maar ik viel van de trap en in plaats van naar de bergen reed ze me linea recta naar het ziekenhuis. Ik loop nog steeds mank en heb iedere dag pijn, maar ik moet bekennen dat ik de val niet had willen missen. Ik was niet te stoppen en deze valpartij heeft ervoor gezorgd dat ik de tijd nam om eens stil te staan (zitten dus) bij wie ik ben en wat ik werkelijk wil.

Daar waar je struikelt ligt je grootste schat begraven.
(Paulo Coelho)

iconartlove.com, maria magdelena, iconografie
Voor Elia schilderde ik een ikoon

Niet helemaal wetend waarom ik überhaupt ooit naar dit verdeelde land wilde (ik werd uitgenodigd en zei meteen JA) noch wetend waarom ik er nu weer terug ben, vertrouw ik maar op wat mij drijft.

Uiteindelijk ben ik hier nu weer echt aan het schrijven geslagen! En dat alleen al lucht op. Mijn eerste stap richting 2018 heb ik reeds gezet hier en nu op Cyprus. Het leven is een avontuur en ik ben een zwerver, een therapeut en een kunstenaar.

Ooit dacht ik dat ik moest kiezen, maar dit jaar heeft me duidelijk gemaakt dat ik het allemaal mag zijn en dat ik als (ikonen) schilder én als therapeut productief en verdienstelijk kan zijn.

Binnenkort wordt het hekwerk van titanium uit mijn enkel verwijderd. Dat heeft het lopen tot nu behoorlijk lastig gemaakt en de dokter voorspelt me dat ik vooral niet moet rekenen op al te veel verbetering, maar ik waag het erop.

Troödos bergen, Cyprus, bergwandeling, kerst 2018, genezing, enkelbreuk
Lekker languit in de december-zon

In het komende jaar richt ik mij vooral op individuele intensives en retraites, waarin fundamentele veranderingen snel geëffectueerd worden. Daar ben ik de afgelopen maanden al mee begonnen.

Ik weet waar ik goed in ben en wat ik het liefste doe. En alleen dat ga ik het komend jaar doen. Binnenkort meer hierover.

Ik wens je alle goeds, veel liefde & vooruitgang in het nieuwe jaar!

Jazeker! Sterker nog, zelfhypnose doe je iedere dag. Wat zeg jij zo gedurende de dag tegen jezelf? Wat zeg je ’s ochtends als je wakker wordt? Wat zeg je als het even tegenvalt? Of als het leven tegenvalt? Hoe ga jij met jou om? Dat is allemaal zelfhypnose. We zijn geprogrammeerd met stemmetjes die van alles vinden, over alles iets vinden en de hele dag ergens iets van vinden.

Een mens is een denkend wezen, of dat nu iets goeds oplevert of niet, we hebben duizenden gedachten per dag. En met een beetje pech liggen we ’s nachts wakker met al die gedachten.

Waarom doen we dat?

Zo zijn we gemaakt. DOOR WIE, WANNEER, WAAROM en HOE laat ik hier even buiten beschouwing, want ik weet het niet. En voor iedereen die zegt het wel te weten ga ik graag een stapje opzij. Hoe zekerder mensen het denken te weten des te meer zijn ze bereid elkaar hiervoor de hersens in te slaan, dus aan die discussie doe ik liever niet mee. De WAAROM vraag is sowieso niet altijd de beste vraag.

Wat kunnen we eraan doen?

Als je betere vragen stelt krijg je betere antwoorden. De WAAROM vraag brengt ons in veel gevallen bij hetgeen we al denken te weten over onszelf, maar als je WAT en HOE gaat vragen kom je vaak veel verder. Bovendien nodigen dergelijke vragen je uit om je werkelijk open te stellen voor mogelijkheden en oplossingen. Ze geven je ook de ruimte om zelf (iets) te veranderen.

Wij zijn denkende wezens en hebben het vermogen om oplossingen te bedenken. Hoeveel hebben mensen al bedacht en gerealiseerd? Het wiel, het licht, het vuur, de fiets, de schaar, de atoombom. Noem maar op. Soms met vreselijke gevolgen, maar ook zo veel moois. Wij zijn oneindig bewustzijn, maar gebruiken ons brein nog veel te weinig om onszelf en ons leven te verbeteren.

Beter denken

Ik heb een half jaar geleden op meerdere plaatsen mijn enkel gebroken en met behulp van een Titanium ¹) plaat en 10 schroeven is dat aan elkaar gezet, zodat ik inmiddels weer kan lopen. Het advies was om het spul minimaal een jaar in mijn been te laten zitten en bij voorkeur de rest van mijn leven. Mijn enkel en voet zijn nog pijnlijk, maar dat schijnt normaal te zijn, omdat om de botten heen ook het weefsel beschadigd was, pezen en spieren gescheurd waren. Maar sinds ik weer leerde lopen voelde ik meer en meer de plaat en met name de schuin naar boven in het gewricht staande schroeven. Dus maakte ik vorige maand toch maar een afspraak met een orthopeed om te vragen of en wanneer dit kon worden verwijderd.

¹) Titanium of titaan is een edelmetaal dat zich bevindt in de aardkorst. De zilver- of donkergrijze metaaldeeltjes komen in poedervorm voor op rotsen en in rotszand. Het wordt ook wel het metaal van de goden genoemd, vanwege dat titaan in hoge concentraties in meteorieten gemeten wordt en zodanig van buiten de aarde neerkomt. In lage concentraties komt titanium ook voor in steenkool, planten en dieren. Het is sterk, licht, corrosiebestendig en bestand tegen extreme temperatuurschommelingen en wordt daarom gebruikt in de constructie van vliegtuigen, raketten, fietsen, brilmonturen, etc. Daarnaast wordt titanium veel voor sieraden gebruikt, omdat het sterk, anti-allergeen en goed bewerkbaar is. En voor prothesen, omdat het biologisch inert is: het menselijk lichaam stoot dit niet af en het is niet giftig.

De arts vertelde mij dat het nog te vroeg is om alles eruit te halen. Hij wil wel in december van dit jaar (dan zit het er 9 maanden in) 2 schroeven verwijderen aan één kant van mijn voet. Of dit plaatselijk verdoofd kon worden, vroeg ik. Nee, alleen onder volledige narcose. De reden daarvoor is dat het er bij zo’n operatie grof aan toe kan gaan: beitelen, boren, schuren. En, zei hij, er kan ook nog een schroef afbreken. Daar willen ze je niet bij wakker hebben. Maar ik wil niet weer onder narcose, dus ik had iets om over na te denken. Ik ben nooit meer terug geweest bij die arts.

Het beeld veranderen door zelfhypnose

Er bestaat zoiets als fantoompijn, waarbij mensen jeuk hebben aan een geamputeerde voet of pijn aan een reeds getrokken kies. Dit komt veel voor, maar het kan dus niet lichamelijk zijn, want die voet of kies is er niet meer. Stel nou eens dat dit toch ergens in je denken begint? Vanuit die gedachten zocht ik de digitale röntgenfoto van mijn linkerenkel op mijn laptop en wiste met een simpele foto editor alle schroeven en de plaat eruit. Daarna drukte ik de foto af en hing hem in de keuken op de koelkast. Ik keek er een paar dagen iedere dag naar en als ik pijn voelde zei ik tegen mezelf: “Dat is het taaie weefsel, pezen, spieren en dat is allemaal nog aan het genezen.” De gedachte aan het Titanium liet ik los.

Een dag later voelde ik het niet meer. Ik loop bewust en gebruik steeds meer mijn hele voet, die ik keurig afrol. Ik heb een nieuw beeld gemaakt en vertel mezelf voorlopig een nieuw verhaal. Dit is wat ik bedoel met zelfhypnose en er is geen woord mysterieus aan. En jij kunt het ook! Je brein anders leren inzetten. Door (anders) denken jezelf, je leven, je gezondheid veranderen, energie krijgen, verleden loslaten, kilo’s afvallen en noem maar op. Ik heb geen zin om nu voor twee schroeven onder narcose te gaan, omdat een arts dat nodig vindt.

Aanvulling, maart 2018

Ik heb de pijn kunnen verminderen door de zelfhypnose die ik dagelijks deed, maar de plaat en schroeven beperkten mijn beweging dusdanig dat in januari, met een ruggenprik, al het Titanium uit mijn onderbeen en enkel is gehaald. Ik had vier sessies bij een osteopaat, ik loop beter, heb minder pijn en meer energie. Iedere dag vertel ik mezelf dat ik binnenkort weer heerlijk mijn blote voeten in het zand kan afrollen bij iedere stap. En ik stel me zo vaak mogelijk dat heerlijke gevoel voor.

Wat werkt dat werkt

Ik besef me iedere dag de rijkdom van gezond zijn en ben daar dankbaar voor. Desalniettemin ervaar ik in het dagelijks werk dat ik doe dat voor velen van ons geldt dat we meer zijn dan we beseffen. En dat we meer kunnen dan we ons realiseren.