innerlijke kracht

Hoe zinvol is het eigenlijk om te blijven graven in je geschiedenis? En hoe lang moet je zoiets blijven doen. Zelf heb ik het jaren gedaan. Op mijn twintigste ging ik naar de sociale academie en daar was men fulltime bezig met terug kijken naar wat er allemaal was mis gegaan in onze beroerde levens. En we werden opgeleid in hoe we dat met onze patiënten en cliënten moesten doen.

Ruim 10 jaar later zei ik tegen mezelf: “Je moet toch wel een enorme masochist zijn om de hele week naar deze ellende te luisteren, waar je weinig of niks aan kunt veranderen?” En ik nam mijn ontslag, want ik wat gefrustreerd over hoe weinig ik kon doen met alles wat ik geleerd had. En ik had intussen ook gezien hoeveel er in de geestelijke gezondheidszorg gerookt, gedronken en gebruikt werd. Vooral door de mensen die er werkten!

Daar stond ik dan met al mijn idealen. Ik ging op reis en ik kwam terug, wist het niet, modderde wat door en maakte toen de overstap naar een ander beroep. Ik werd ICT specialist en maakte kennis met programmeren, software, installeren, taal in een apparaat stoppen, veranderen, verbeteren, etc.

Je hart luchten, daar kun je van opknappen, maar blijven graven in het verleden heeft helemaal geen nut, wanneer je er vervolgens niets aan doet.

NOG NIET AF

Haar uitstelgedrag was één van de problemen, waarom Sandra mij online benaderde. Ze had mijn website gevonden en wilde met me aan het werk. En nadat we enkele sessies online gedaan hadden nodigde ik haar uit om naar mijn Your Inner Power zomerretraite in Griekenland te komen.

Here you can read this story in English

Omdat het programma van de retraite alleen in de ochtenduren plaatsvond bood ik ook een beperkt aantal individuele sessies aan in de namiddag, waarvan Sandra twee keer gebruik maakte.

Doordat ik al online met Jeannette gewerkt had waren vertrouwen en openheid al een gegeven. Dus we konden direct aan de slag.

stressrelease, ontspannen, uitstellen, vooruit schuiven, sessies, ontspannen, stress, individuele retraite, premiumpakket

Geloof me, ik heb er geen spijt van!

In Maart 2020 bestelde Sandra het Premium Pakket om een Individuele Intensieve Retraite te doen. Ze zat 8 uur in de trein om naar mij toe te komen op donderdagavond en vertrok op zondagmiddag in de namiddag, zodat ze die avond weer thuis was, klaar om de volgende morgen weer naar haar werk te gaan. Ze huurde een Airbnb studio bij mij in de buurt, waar ik haar op vrijdagochtend ophaalde. Van waar wij samen naar mijn praktijk wandelden. We werkten ongeveer 16 uren in 3 dagen. En op zaterdagmiddag nam ik haar mee om wat te ontspannen in het oude stadscentrum.

Ik kwam naar Den Haag om weer met Jeannette te werken. Geloof me, ik heb er geen spijt van. Ik had me voorbereid voor de sessies met een lijst van onderwerpen, waar ik in een bepaalde volgorde doorheen wilde werken – ik geef toe: het lastigste stond aan het eind van de lijst. Typerend voor mij, dit uitstelgedrag.

Maar alles pakte anders uit. Nadat ze naar mijn lijst luisterde, stelde Jeannette voor om me allereerst te richten op de ongemakkelijke onderwerpen. En gelijk begon ze te helpen me daarvan te bevrijden en definitief los te laten. Ik ben erg goed in “rampscenario’s” maken en zo zaken buiten proportie op te blazen, waardoor een situatie erger wordt dan hij werkelijk is.

Wat ik hiervan leerde

Door mezelf direct vanaf het begin te confronteren met de meest intense problemen, realiseerde ik me dat het in werkelijkheid niet zo erg is als de plaatjes die ik in mijn gedachten maak. En ik ervaarde zo’n opluchting. Geen ruimte voor uitstelgedrag, maar zo snel mogelijk doen wat er gedaan moest worden. Hoe sneller ik geconfronteerd werd met mijn grootste angsten, hoe sneller ik ervan af kon komen. Al het andere op mijn lijst was makkelijker om los te laten, omdat ik het moeilijkste eerst gedaan had. Ik voelde me zo opgelucht. En ik ben zo trots op mezelf. Met dank aan Jeannette!

Tijdens ons voorbereidend telefoongesprek had ik Sandra voorgesteld een lijst mee te nemen met wat ze in haar leven wilde veranderen. Het Premium Pakket bevat 20 uren, dat zijn ongeveer 10 sessies. We gebruikten één sessie ter voorbereiding voor het weekend en we hielden een sessie over voor een vervolg, ongeveer een week na thuiskomst. Dit is om de resultaten te checken, zoals in dit geval: Nog uitstelgedrag?

Sandra toonde geen uitstelgedrag, maar stuurde feedback

  • Voor we met de sessies begonnen was het echt zinvol om mijn lijst te bespreken, waarbij je voorstelde om anders te beginnen
  • Ik vond de structuur van de sessies prettig
  • De warm up die je deed met de vraag: “Hoe wil je dan zijn?”
  • De actuele sessie en de link naar mijn beide gewenste uitkomsten
  • Plus de hypnotische boost op de laatste dag
  • Het was fijn dat we flexibel waren in het tijdsframe van elke sessie
  • Mijn eigen ruimte hebben was essentieel
  • Ik vond ons uitstapje samen erg leuk
  • De sessies op de vloer …. heel goed!

Dank wederom voor deze sessies! Ik ben zo blij dat ik het gedaan heb. Ik weet zeker dat ik terug kom voor meer sessies. Misschien zelfs dit jaar nog een keer.

uitstelgedrag, uitstellen, ontlopen, rampscenario's, beren op de weg, bevrijding, loslaten, hypnotsiche boost

Vorig jaar rond deze tijd was ik me aan het voorbereiden op 2019, denken over en visualiseren hoe ik wilde dat dit jaar zou zijn.

Weet wat je vraagt!

Wat ik graag wilde was mijn werkruimte letterlijk vergroten en meer tijd in het buitenland zijn en de zomer in Griekenland. 

Dus bouwde ik mijn YOUR INNER POWER workshop om van een one-day-workshop naar een one-week-retreat en vestigde de aandacht op mijn workshop via verschillende kanalen, zoals mijn website, social media en betaalde advertenties.Ik stopte veel werk in het maken van blogs en video’s, maar vooral schreef en droomde ik erover, zodat het voelde alsof het al werkelijk gebeurde en ik voelde me er al helemaal dankbaar voor.

Geluk is niet het doel

Het creëren zelf maakte dat ik me goed voelde. Het eindresultaat kwam als een cadeautje.

Tijdens het visualiseren en dromen had ik een heerlijke tijd: Ik zag het voor me, voelde de zon en rook de zee en in gedachten liet ik mijzelf in zee drijven (mijn favoriete happy memory). Dat op zich was al een mooie ervaring.
  

Natuurlijk botste ik op mijn twijfels, ongeloof en zorgen en daar werkte ik aan, daar tapte ik op en zo veranderde mijn perspectief naar: het laten gebeuren.
In mei kwam in naar Athene en ‘the rest is history’. Voordat ik tijd had om het te beseffen werkte ik op Pilion waar het strand mijn werkplek was, net als het woud, de yurt, de dansruimte en meer prachtige plekken. 

Meer dan ik gevraagd had

De hele zomer deed ik mijn workshops en sessies in Anilio en Kissos. En omdat ik community leven in Findhorn stijl wilde ervaren, werkte ik als vrijwilliger, o.a. als chef kok voor grote groepen, chauffeur, tuinier, toverfee en heks (kwestie van perspectief). Ik deed er van alles en nog wat en maakte het zo mogelijk om de hele zomer in de Griekse natuur te wonen, veel tijd te hebben voor mezelf en ruimte in mijn hoofd.

Ik woonde in een boomhuis met wezels, padden, spinnen, kevers en meer. In zee zag ik dolfijnen. Ik had een slome octopus om mijn tenen, een slapende zeehond op mijn strandje een een wakkere slang op mijn balkon. 

Het was niet alleen maar leuk en makkelijk, want ik worstelde soms met de hitte, mensen, regels en heimwee, maar ik weet hoe aan mezelf te werken als ik worstel. Ik leerde veel en weet wanneer het genoeg is; toen vertrok ik met de ‘kinderen’ voor een rondje vasteland, Delphi en Meteora en het mooie Alonissos.



Kort na thuiskomst in September ging ik naar Kopenhagen (twee keer) en naar Berlijn. Mijn droom rond werken in het buitenland is gerealiseerd, bijna 5 maanden in 1 jaar. Meer dan ik gevraagd had. 

Tot het eind van het jaar lekker thuis

De laatste maand van 2019 blijf ik thuis, blij dat ik hier ben en dat is mijn kat ook.
Nu bereid ik me voor op 2020. Ik schrijf erover en maak plaatjes in mijn hoofd: ik zie, hoor, ruik, proef en voel het allemaal. 

Geen kerst holy-days voor mij

Ik heb geen behoefte aan de geboorte vieren van een koning, uit een maagd, 2000 jaar geleden. Gek verhaal en de waarheid van wat er toen gebeurd is zal misschien nog gekker zijn. Dus mijn kantoor is open! 

Ik herinner me uit de tijd dat ik in de Crisis Interventie werkte dat zulke centra in vakantietijd altijd overvol waren. Familietijd (inclusief overeten en drinken) is voor velen van ons helemaal niet leuk. Maar het is een uitstekende gelegenheid is om (mentaal) tappen op jezelf te oefenen. 😉

Iedereen wil de wereld veranderen, maar niemand zichzelf.
(Leo Tolstoj)

Ik heb al enkele boekingen staan van mensen die overkomen om de vakantie hier te vieren en zich te bevrijden van oude gewoontes, overtuigingen, perceptie om zichzelf en hun leven te transformeren.

Werd jij geïnspireerd? Neem contact met me op!

Wat ben ik waard? En wat ben jij waard? Of je nu online een reis boekt of naar de bakker om de hoek gaat; voordat je iets krijgt, moet je betalen. Zo is nu ons economisch systeem. *) En dat lijkt men prima te vinden. Maar om de één of andere reden denken mensen dat je over het betalen van therapeutische hulp kunt en moet onderhandelen.

*) Voorlopig moeten we het hier mee doen, maar het is geen goed of juist systeem, denk ik.

Is waardering uit te drukken in geld? Misschien niet echt, maar we leven in een wereld met een economisch systeem, waarin we hulp kunnen vragen in ruil voor geld en waarin tarieven bepaald zijn. De kwaliteit van hulp wordt bepaald door de persoon bij wie je om hulp vraagt en door de kennis, ervaring en vaardigheden, die hij of zij heeft, verkregen door investeren van zijn of haar tijd, energie, moeite, inzet en geld. Dus wat ben ik waard?

Wat ben ik waard, wat ben jij waard, zelfwaarde, tarief, tarieven, psycholoog, therapie, therapeut

Mijn werk bestaat uit het delen van mijn visie en kennis in theorie en praktijk. Ik heb me jarenlang verdiept in de werking van het menselijk brein en menselijk gedrag. Nu gebruik ik een mix van methodes, die ik samen Innerlijke Kracht Activering en de Levens Transformeren noem.

Duidelijke vaste prijzen, volgens de norm

retraite, workshops, tarieven, buitenland

Ik geef workshops, individuele sessies en retraites in binnen- en buitenland. En ik houd enorm van dit werk. Ik ben er goed in en gepassioneerd om mensen, die werkelijk willen veranderen, te helpen. Ik ben resultaatgericht en zeer ervaren.

Ik ben goed in staat, zegt men, om ingewikkelde theorie en kennis te vertalen naar bruikbare modellen en die praktisch toe te passen. Bovendien train ik mensen dit zelf te doen en zo zichzelf te verbeteren.

Mijn tarief is redelijk, mijn aanpak is effectief en bij mij krijg je waarde voor je geld. Ik doe niet meer mee aan aanbiedingen en uitverkoopdagen, maar iedereen, die na de eerste sessie meer gaat doen, krijgt korting. Hoe groter het pakket, waaruit blijkt dat je in jezelf wilt investeren, hoe meer korting. En wat ben jij waard? Voor mij ben je heel veel waard. Iedereen is een flinke investering in zichzelf waard. Maar wat heb jij er zelf voor over?

In verhouding tot de resultaten die mensen bij mij krijgen in een aantal sessies is mijn tarief laag. Niet te laag, maar absoluut niet hoog.

Over mijn tarief wordt niet onderhandeld

Af en toe krijg ik zo’n email van iemand, die ik niet ken, met een kilometerslange beschrijving van problemen, eindigend met dat “de kosten en tijdsinvestering nog wel een struikelblok zijn” of iets in die trant.

Ook al heb ik met zo iemand te doen, ik ga niet meer in op verzoeken om extra korting. Dat heeft mij in het verleden behoorlijk wat geld, tijd en energie gekost. Verspilling van mijn kostbare tijd en energie. Ik ga voor het resultaat en doe dus ook geen eenmalige of ‘halve sessie’ als ik weet dat dit geen effect heeft.

Je vraagt toch ook niet aan de tandarts of hij alleen je boventanden doet? Of aan de dokter of hij maar 2 dichtgeslipte aderen dottert en die andere 3 dicht laat zitten?

therapeutisch werk, zelfwaarde, waardering, therapie, eutaptics, hypnose, hypnotherapie, den haag, gewichtsproblemen

Een psycholoog kost minimaal € 95,- per uur. Daar kun je maanden achtereen gaan praten, maar iedereen die dat gedaan heeft weet dat er in feite niets verandert. Ook de psycholoog erkent dit. In mijn sessies praten we veel minder. Je hoeft dus ook niet weer je hele verhaal te vertellen. En dat scheelt heel veel tijd.

Mijn methode wordt niet vergoed wordt door de verzekering. Het zij zo. Kies voor jezelf, weet wat je waard bent en geef jezelf wat je verdient.

Soms kies ik iemand uit om mee te werken, zonder dat ik er geld voor vraag. Maar dat bepaal ik zelf en daar heb ik goede redenen voor. Dat zijn nooit de mensen die zelf om gratis sessies of korting vragen.

Wat ben jij waard? Wat is jouw waarde?

Waarde bepalen, zowel je eigen waarde, zelfwaardering als hoe je de waarde van een ander voelt of inschat is een kwestig van gevoel, denk ik. Moeilijk uit te drukken in iets als geld.

  • Als iemand mij van een verslaving of ziekte of groot verdriet af helpt is dat onbetaalbaar.
  • Is de waarde ervan het in geld uit te drukken als ik een alcoholist help stoppen met drinken?
  • Zo red je een leven en misschien wel een heel gezin.
  • En het leven van zijn of haar kinderen.
  • En je lost een maatschappelijk probleem op.

Ontvang nu mijn 10 TIPS voor acute zelfontspanning.

 

dit veld niet invullen s.v.p.

Afkicken is niet makkelijk, maar het is de eerste en onvermijdelijke stap die je moet zetten als je van je verslaving af wilt. Maar na de Koude Kalkoen (Cold Turkey) is de rest van je leven een stuk makkelijker. Gegarandeerd! Tenminste, als je opruimt wat er onder de verslaving zit.

Als je wilt ontwennen … begin je met stoppen

Onlangs kreeg ik een email van iemand die wilde stoppen met haar verslavingen: roken, drinken en blowen. Tijdens het eerste gesprek, een gratis telefonisch consult, bleek al vrij snel dat deze dame geen geld had om sessies te betalen. Dus wilde ik meer weten over haar motivatie om mij te bellen. Soms willen mensen vooral praten over hun problemen en waarom ze het niet oplossen. Dus ik vroeg hoeveel ze rookte. Een pakje per dag. “Wat kost dat tegenwoordig?” vroeg ik vervolgens. “Nine pound” was het antwoord. De hulpvraag kwam uit Engeland. Dat is € 10,56.

Even rekenen: wat kost een pakje sigaretten?

En hoeveel sigaretten heb je nog in huis? Het antwoord was 6. Als je wilt stoppen, moet je die weggooien. Dan kunnen we beginnen. Het heeft geen zin om een sessie te bestellen, terwijl je door rookt. Dat is zonde van je geld.

roken, stoppen met roken, verslaafd, transformatie, stressrelease, stressreleasespecialist, Jeannette van Uffelen, engelse pond


Om te weten of iemand echt wil veranderen moet ik de juiste vragen stellen. Ik rekende voor dat ze na drie-weken-niet-roken de eerste sessie kon betalen. Meestal is er meer dan een enkele sessie nodig om verslaafde gedachtepatronen en gedrag te transformeren.

Afkicken is een paar dagen erg ongemakkelijk

Ze zei dat ze het “easy” wilde. “Als je zo verslaafd bent dan is het niet makkelijk”, zei ik haar. “Als het makkelijk was, zou je al lang gestopt zijn. Je gaat wel een hoop geld besparen. En leven zonder verslaving is so much easier. Maar de eerste dagen of weken zijn dat meestal niet.”

Ontwennen is voor het lichaam een paar dagen (max. 2 weken) oncomfortabel, dus dat moet je zo snel mogelijk doen. Dan komt dat ongemak direct aan de oppervlakte. En dat wat eronder zit. Dat wat je wilt weg roken, drinken, spuiten, snuiven, seksen, spelen, werken, eten … krijg je recht in je gezicht. Ik help je graag, maar jij moet toch de eerste stap zetten.

Voor alles is een reden

Voor alles is een reden. Als je de reden vindt die aan je verslaving ten grondslag ligt en dat oplost, heb je geen behoefte meer aan middelen of patronen die voor afleiding en onderdrukking zorgen.

Het vinden en oplossen van die redenen is mijn specialisme! En ik houd enorm van dit werk. Ik ben er goed in en gemotiveerd om mensen er doorheen te slepen.

Leven zonder verslaving is veel makkelijker

Ik kan de deur uit lopen zonder tas, want ik heb niets nodig voor onderweg. Dat is makkelijk. Ik houd geld over dat ik niet uitgeef aan sigaretten, drank, snoep, coke, hasj, pillen of andere afleiders.

Afkicken, ik weet wat het betekent. Ik groeide op met verslaving. Ik heb van alles en nog wat gebruikt en ben er mee gestopt, met vallen en opstaan. Ik heb niets meer nodig van buiten mijzelf om te ontspannen, om me goed te voelen. Ik val iedere avond in een diepe slaap en ik sta iedere ochtend op met een helder hoofd en zonder kater, in vrede met mezelf. Gebroken mensen bestaan niet. Alles is mogelijk en je lichaam is vrij snel in staat te ontwennen en te herstellen.

Er zijn allerlei redenen om verslaafd te zijn en er zijn nog meer redenen om te ontwennen. Onder jouw excuses, verslaving en beperkende overtuigingen ligt een hart. Dat klopt! Nog wel. Ben jij niet meer waard dan afhankelijk zijn van … Ik kan je helpen als jij vindt dat je van waarde bent.

De makkelijke weg? Die is er niet … en die was er niet. Dat was een illusie. Niets gaat vanzelf over. Je moet eerst door de zure appel heen bijten. Als je echt wilt transformeren naar een beter leven, zonder de eeuwig zeurende of schreeuwende behoefte aan verdovende middelen of afleidende patronen, dan moet je afkicken en kun je, terwijl je aan het ontwennen bent, bij mij terecht. Lees hier meer over bij het CLEAN pakket. En neem contact met mij op via email of telefoon.

In april van dit jaar (2018) ontving ik een bericht uit Northern Carolina (USA) van Richard Downs, die mij vroeg of ik hem kon helpen. Hij had online mijn video’s bekeken.

Here you can read this story in English

Jeannette is een combinatie van kennis, geduld en een oprechte toewijding om anderen te helpen genezen. Met haar hulp en aanmoediging ben ik op weg om mijn leven terug te krijgen!

Van globetrotter naar straatvrees

Richard is een professionele violist en componist, die de hele wereld heeft rond gereisd om concerten te geven, zowel solo als in orkesten en combo’s. Als wij met de eerste sessie beginnen is hij net vijftig geworden, helemaal vastgelopen en nauwelijks in staat om de deur uit te gaan. Hij woont weer bij zijn ouders en wordt verlamd door angst en slapeloosheid.

midlife crisis, man, slapeloosheid, vijftig geworden, globetrotter, straatvrees, wat is jouw probleem, prozac, trazodon, suicidaal, eenzaamheid, slaappillen

Wat is jouw probleem?

Hij probeert af te kicken van prozac en trazodon, maar heeft al een week helemaal niet geslapen. Bij mijn vraag ‘Wat is jouw probleem?’ antwoordt hij: “Intense angst, podiumvrees, faalangst, paniek, slapeloosheid, angst voor autoriteit (zoals een dirigent), overgevoelig (geluid, licht, alles). Ik wil vluchten en durf de deur niet meer uit. Ik wil van de pijn af. (Hij is niet suïcidaal. Hier vraag ik naar, want het leven te pijnlijk vinden wil niet zeggen dat je er een eind aan wil maken). Ik voel een diep verdriet, huil om alles en maak me zorgen om mijn ouders. Een wanhopig gevoel van eenzaamheid, isolement en ik ben bang dat het niet meer goed komt en dat ik de rest van mijn leven afhankelijk ben van antidepressiva en slaappillen, die niet eens helpen.”

anti-depressiva, prozac, trazodon, slapeloosheid, depressie, faalangst, paniekaanvallen, straatvrees,  eenzaamheid, verdriet, vluchteling, conservatorium, beroepsmuzikant, musicus, componist, violist

Wat eraan vooraf ging (in enkele zinnen)

In Richard werd op jonge leeftijd muzikaal talent ontdekt. Hij is de oudste zoon in een gezin, dat uit Nicaragua naar de USA vluchtte. Zijn ouders deden alles voor zijn opleiding aan het conservatorium. Al zijn tijd en energie ging naar het viool spelen. Hij was niet alleen bang om te falen en zijn ouders teleur te stellen, maar had ook de last op zijn jonge schouders om op te treden bij allerlei gelegenheden en te bewijzen hoe ‘vrij en blij’ hij was in het nieuwe land, waar hij zich helemaal niet thuis voelde.

Maar de angst van een vluchtelingkind, het verdriet en familietrauma’s kun je niet wegspelen, ook al ben je nog zo’n getalenteerd wonderkind (wat hij zelf ook nog eens serieus betwijfelde). Muziek was zijn leven en hij speelde wereldwijd in gerenommeerde orkesten. Na jaren op zijn tenen lopen was hij het plezier in muziek maken totaal verloren en liet hij zijn viool links liggen. Hij dacht aanvankelijk dat het een midlife crisis was, maar het werd alleen maar erger.

In 10 sessies houden we grote schoonmaak; ik help hem pijnlijke herinneringen, trauma’s en beperkende conclusies op te ruimen, te vervangen en er een nieuwe betekenis aan te geven. Waardoor hij weer gaat geloven in zichzelf, de wereld, het leven en zijn mogelijkheden. Omdat hij toch vroeg wakker is, doen we online sessies om 5 uur in de ochtend (11 uur mijn tijd).

Thank you so much for your true words and your sense of humor, my dear Jeannette. I receive your words! You have been there with me in the lowest. With deep gratefulness and love!

Confrontatie: hij moet naar buiten!

En dan komt het moment dat hij de deur uit moet. Exposure! Het vermijden van angstige situaties is geen oplossing. Integendeel, de angst in je hoofd groeit bij gebrek aan ervaring met de werkelijkheid. (Ik vind het soms best lastig om iemand op zo’n afstand uitsluitend via online videogesprekken te moeten helpen. Maar desondanks werkt mijn methodiek even goed online.) Ik laat Richard zich de hele weg naar buiten vanaf zijn voordeur eerst gedetailleerd inbeelden en beschrijven, waarbij ik bij alle emoties, die dat oproept, direct intervenieer. Waardoor hij ze kan loslaten en ik hem help ze te vervangen door rustgevende en versterkende emoties.

angst zit in je hoofd, exposure, isolement, depressie, angstige situaties, online videogesprekken, methodiek, eutaptics, faster eft, eft, rustgevende, versterkende, emoties

DOEN Richard! De dreiging zit in je hoofd

Als iemand zegt: “Als ik thuis blijf komen de muren op me af”, zeg ik: “Blijf vanavond thuis en wacht op wat er gebeurt.” Ik weet namelijk dat muren niet bewegen. Angst zit in je hoofd. Jezelf confronteren en je angst tegemoet treden is in zulke gevallen de beste oplossing. Je moet het leven ervaren. Dat was ook met Richard het geval.

Na de zomer heeft Richard een paar flinke stappen gezet, letterlijk en figuurlijk; een doorbraak. Hij pakte zijn viool weer op en aanvaardde zelfs een aanbod van een orkest. Hij is nu in staat het wat luchtiger aan te pakken. Natuurlijk ben ik heel blij met het resultaat. Ik heb hem hard geconfronteerd en hem in de modder laten zwemmen. Dat moet soms ook even. Net lang genoeg om er voor altijd uit te willen blijven.

Jeannette is een zeer bekwaam therapeut. Ik ervoer paniek en angst voor van alles en soms kon ik niet eens mijn appartement uit, maar zij kon tot mij spreken op een manier die mij de moed gaf om risico te nemen en mijn angsten onder ogen te zien. En wanneer ze zag dat ik mijn best deed, maar niet meer kon, was ze ook zorgzaam en empathisch. Ze gaf me ruimte om mijn gedachten uit te spreken en zelfs om het oneens te zijn met haar procedures, zonder dat het een bedreiging was voor haar kennis of vaardigheden, want ze is zeer zelfverzekerd en bescheiden tegelijk.

Un hombre valiente

Soms wordt hij nog door zijn angsten bevangen, maar hij weet dat hij er niet voor kan weglopen. “Recht erop af!” is mijn advies. Dat doet hij nu, soms met angst en beven.

Ongeacht hoe onze angsten ontstaan zijn, er is altijd een manier om ervan af te komen. Als je het echt wilt, als je verantwoordelijkheid neemt voor je eigen leven en dapper genoeg bent om hulp te vragen. Richard wilde weer durven reizen en hier hebben we werk van gemaakt in de sessies. Hij is naar Mexico gevlogen, waar hij nu woont met zijn vriendin. Een dappere man, un hombre valiente!!

Met Jeannette voelde het nooit alsof ik een sessie had met een therapeut, die een dogmatische serie van standaard modellen volgt, want zij is vloeibaar, flexibel en intuïtief. Zij voelt de diepste behoefte van de cliënt en stemt daarop af. Ik ervoer haar meer als een goede vriendin met wie ik me moeiteloos opende voor mijn diepste angsten en twijfels. Dat is nog eens een gave!

Na de sessies

Richard heeft me de rechten gegeven om zijn muziek te gebruiken. Hij wilde contact houden, dus we spreken elkaar een paar keer per jaar via Skype. Hij heeft me gevraagd om naar Mexico te komen om er training en sessies te geven. Faalangst komt veel voor in zijn beroepsgroep en drukt zwaar op professionals, zegt hij. En hij wil dat zulke mensen mij weten te vinden.

In 2019 is hij zich weer gaan verdiepen in de schilderkunst. “De viool was niet mijn eerste keus, schilderen was mijn eerste liefde.” En hij helpt zijn vrouw in de promotie van haar bloemen business. Hij vertelde me onlangs dat zijn angsten volledig verdwenen zijn en dat hij zich nog nooit zo goed gevoeld heeft. “All thanks to you, Jeannette!”

beste commercial, vaderdag, mexico, wijn en rozen, Flores increíbles
Wijn-en-rozen-pakket voor Vaderdag 2020. Die gingen als warme broodjes.

Eetstoornis? Dat klinkt wel heftig. Er zijn allerhande eetstoornissen en het lijken er steeds meer te worden, volgens de meest recente versie van het standaard boek der Mentale Stoornissen, dat in de reguliere Geestelijke Gezondheidszorg gehanteerd wordt.

Eetstoornis volgens de DSM-5

De letters DSM staan voor Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders. Het is het Handboek voor de classificatie van psychische stoornissen (DSM-5®). Het is in de jaren 70 overgewaaid vanuit Amerika en wordt in de Nederlandse geestelijke gezondheidszorg en in het onderwijs, volledig als leidraad gebruikt. Dat betekent dat iedereen moest bijscholen om de diagnoses, zoals ze hier beschreven zijn, te leren. En er wordt van je verwacht dat je volgens deze richtlijnen denkt en handelt. Zelf heb ik ook de bijscholing gedaan. Ik begrijp de richtlijnen en plaats graag een kritische kanttekening bij de aanpak van eetproblemen.

Probleem of ziekte?

In de DSM-5 worden alle eetstoornissen als een psychische ziekte beschouwt en wordt uitsluitend gesproken over ‘patiënten’. Terwijl ik in mijn praktijk allerlei mensen zie, die een eetprobleem hebben, wat betekent dat ze te veel eten of te weinig, zich volproppen of uithongeren, zichzelf forceren tot braken of laxeren en veel bezig zijn met al dan niet eten, maar ze zijn niet ziek. Buiten dat probleem functioneren ze op andere terreinen vaak prima, maar ze zoeken wel hulp bij het eetprobleem.

Volgens mij hebben ze een probleem en is er een reden voor. Dat klinkt toch net even anders dan het hebben van een psychische ziekte.

Boulimia nervosa

Bij een patiënt met boulimia nervosa treden er herhaalde eetbuien op, waarbij iemand in korte tijd buitensporig veel eet zonder zich te kunnen beheersen. Tevens is er sprake van een overdreven bezorgdheid over uiterlijk en gewicht. Om die reden proberen patiënten met boulimia nervosa hun eetbuien te compenseren in een poging het gewicht op peil te houden. Dit kan gebeuren door tussendoor streng te vasten, overdreven fysieke inspanning en/of purgeergedrag na elke eetbui. Het gewicht blijft schommelen, vaak binnen redelijke grenzen, waardoor het niet al te veel opvalt voor de omgeving.

anorexia, boulimia, eetstoornis, eetprobleem, afvallen, aankomen, braken, laxeren, gezond denken

Anorexia nervosa

Er zijn 2 typen Anorexia nervosa:

1) Patiënten met het restrictieve type anorexia nervosa houden het gewicht onder controle door weinig te eten.

2) Patiënten met het eetbuien-/purgerende type anorexia maken gebruik van zelf-uitgelokt braken en laxeermiddelen (purgeren) om het gewicht laag te houden. Vaak vertonen ze dan tussendoor ook eetbuien.

Anorexiapatiënten zoeken zelden zelf hulp, omdat ze zelf niet vinden dat ze ziek zijn. Als ze wel zelf hulp zoeken, komt dat meestal doordat zij onder de somatische en psychische gevolgen van de uithongering lijden. Anorexia nervosa komt vooral voor bij meisjes rond en na de puberteit.

Tegenwoordig worden bij eetproblemen nogal eens antidepressiva voorgeschreven. Deze hormonen of hormoon beïnvloedende stoffen zorgen ervoor dat gevoelens niet meer gevoeld worden. Je kunt snel wennen aan dergelijke middelen en hebt er dan steeds meer van nodig voor hetzelfde effect. Voor je het weet geloof je dat je niet meer zonder kunt en ik hoor in mijn praktijk vaak dat mensen er wel vanaf willen, maar toch nog maar iedere dag een beetje nemen, uit angst om weer meer te gaan voelen. Tegelijk lijden ze aan matheid, chronische vermoeidheid en slaperigheid.

Ik zal nooit iemand adviseren om met het slikken van welke medicatie dan ook te stoppen, want ik ben daar niet toe bevoegd. Maar ik luister naar de mensen die mijn praktijk bezoeken en vind het zorgwekkend.

Cognitieve gedragstherapie

Het advies dat haast standaard gegeven wordt bij eetstoornissen is cognitieve gedragstherapie, gericht op gedrag, dus op het eten, niet eten, meer eten, minder eten, anders eten. En volgens mij moet je het daar nu net even niet over hebben als je erachter wilt komen wat er onder het eetprobleem ligt. Met andere woorden: wat is er gebeurd en gedacht voordat er zich een eetprobleem ontwikkelde.

Hoe ontstaat een eetstoornis?

En hiervoor citeer ik nogmaals de DSM-5:

1) Er ontstaan problemen in het ontwikkelen van de eigen identiteit en het leren zich thuis te voelen in het eigen lichaam.
2) Het gevoel van minderwaardigheid probeert men te compenseren door een perfectionistische houding. Ook ten opzichte van het eigen uiterlijk.
3) Ontevredenheid over de lichaamsvormen monden uit in een vermageringspoging.
4) De vermageringspogingen veranderen in overdreven dieet-gedrag.
5) De biologische regulering van honger en verzadiging raakt verstoord en dit kan leiden tot een eetstoornis.
6) Als er niet wordt ingegrepen, ontstaat een vicieuze cirkel door de verstorende invloed van het hongeren op de spijsvertering en bepaalde hersenfuncties.
7) Deze kringloop wordt versterkt door psychologische (prikkelbaarheid, stemmingswisselingen en een groeiende obsessie met eten) en sociale (de omgeving poogt het eetgedrag in goede banen te leiden waardoor de patiënt zich terugtrekt) factoren.

Cognitieve therapie is erop gericht om onredelijke gedachten over lichaam, voeding en gewicht te corrigeren en het zelfbeeld te verbeteren.

Onredelijke gedachten

Wanneer zijn jouw gedachten onredelijk? Wie bepaalt wat onredelijke gedachten zijn? Vanuit het gekozen perspectief is iedere gedachte redelijk. Of juist niet.

Hoe kan de therapeut beoordelen wat onredelijk is?

  • als je zelf niet weet waarom je jezelf volpropt, terwijl je geen honger hebt?
  • als je super ontevreden bent over je overgewicht, maar toch dooreet?
  • of als je te mager bent, maar geen hap door je keel krijgt?

Dat is onredelijk en dat weet je zelf ook wel. Maar je bent wanhopig, dus je probeert nog maar eens een dieet of therapie.

Bij patiënten met anorexia nervosa wordt in eerste instantie gefocust op gewichtstoename. Gedragstherapie focust zich bij anorexia op stapsgewijs leren omgaan met toename in het lichaamsgewicht (exposure behandeling). Antidepressiva geven geen directe verbetering bij anorexia nervosa en worden alleen voorgeschreven als de anorexiapatiënt na gewichtstoename nog steeds last heeft van depressieve gevoelens.

Natuurlijk vergroot je de kans op depressieve gevoelens als je iemand met anorexia in gewicht laat toenemen als je de onderliggende oorzaak (pijn) niet wegneemt. En dan ga je antidepressiva geven?

Bij boulimia nervosa wordt gefocust op het herstel van een normaal eetpatroon. Gedragstherapie richt zich op het binnen houden van voedsel en het vermijden van eetbuien. Antidepressiva kunnen worden voorgeschreven, omdat deze (in ieder geval voor een korte periode) voor verbetering kunnen zorgen.

Wat is een ‘normaal’ eetpatroon? Bruine boterham met kaas? Wie weet dat nog? Is zuivel wel zo goed voor ons? Of groente, aardappelen en vlees? Wie eet dat nog? Wat is NORMAAL? En wie bepaalt dat?

Behandeling eetstoornissen

Te vaak worden eetstoornissen aangepakt door veel aandacht te besteden aan het wel of niet eten. Soms worden jongeren zelfs gedwongen te eten. Ik ervaar in mijn dagelijks werk dat het ontstaan van eetproblemen in eerste instantie helemaal niets met eten te maken heeft. En daarom behandel ik iemand met een eetstoornis in principe niet anders dan anderen.

Ik ga op zoek, ik stel vragen en ik luister. Ieder mens is anders, uniek en interessant. Ongeacht de stoornis, ziekte of het probleem, waarmee iemand komt, ik luister. En zo vinden we samen verbanden, herinneringen, conclusies, overtuigingen over jezelf, over jouw problemen en over het leven. En die zijn te veranderen voor ieder die dat werkelijk wil. Eigenlijk vinden we ‘programma’s’, die ik je help loslaten en die vervangen worden door andere programma’s, waarmee je beter gaat functioneren op alle niveaus. Hierbij gebruik ik tapping en dat leer ik je.

In individuele sessies help ik mensen, maar ook werk ik met groepen, waarin mensen met uiteenlopende eetproblemen bij elkaar komen. Daarin leer ik hen ontspanningstechnieken, zoals tapping en zelfhypnose. Deze groepen zijn laagdrempelig en toegankelijk voor ieder die een probleem heeft rond eten en vindt dat hij of zij er te veel tijd aan besteed.

Wil jij 5 ... GRATIS TIPS?
dit veld niet invullen s.v.p.

Pillen in alle soorten en maten worden door velen dagelijks geslikt. Voor de cijfers verwijs ik graag naar anderen, die daar onderzoek naar doen. Sinds ik vorig jaar de vraag hiernaar heb ik toegevoegd op mijn intakeformulier ben ik best wel geschrokken van hoe veel er wordt gebruikt.

Wat is de DSM?

De letters DSM staan voor Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders. Het is het Handboek voor de classificatie van psychische stoornissen (DSM-5®). Het is in de jaren 70 overgewaaid vanuit Amerika en wordt in de Nederlandse geestelijke gezondheidszorg en in het onderwijs, volledig als leidraad gebruikt. Dat betekent dat iedereen moest bijscholen om de diagnoses, zoals ze hier beschreven zijn, te leren. En er wordt van je verwacht dat je volgens deze richtlijnen denkt en handelt. Zelf heb ik ook de bijscholing gedaan. Ik weet nu hoe het hoort, maar vind de visie op en hulp rond eetproblemen beperkt.

Met behulp van de DSM kun je mensen (er wordt in DSM uitsluitend gesproken over patiënten) in hokjes stoppen. En er wordt bij iedere diagnose een bijpassende ‘medicatie’ genoemd. Meestal gaat het om sederende, verdovende stoffen.

Deze chemicaliën zorgen ervoor dat gevoelens niet meer gevoeld worden. Je kunt snel wennen aan dergelijke middelen en dan meer nodig hebben voor hetzelfde effect. Je kunt je afhankelijk gaan voelen en er aan verslaafd raken.

Tijdens de ontwikkeling van DSM 1 naar 5 zijn steeds meer eetstoornisssen ‘ontdekt’ en worden regelmatig anti-depressiva voorgeschreven. Ik zal nooit iemand adviseren om ermee te stoppen, maar ik luister in mijn praktijk en vind het zorgwekkend.

Het advies dat standaard gegeven wordt bij eetstoornissen is cognitieve therapie, gericht op gedrag dus: op het eten. En volgens mij moet je het daar nu net even niet over hebben.

 

Anorexia nervosa beschouwt men vanuit de geestelijke gezondheidszorg (psychologen en psychiaters) als een psychische ziekte. Ik zie het liever als een gevolg van onverwerkte ervaringen, een overlevingsmechanisme, dat is aangeleerd en ook weer kan worden afgeleerd.

Een voorbeeld uit mijn praktijk

Onlangs kwam er een meisje van 15 jaar in mijn praktijk. Haar moeder had een paar sessies bij mij gedaan en het haar beide dochters aangeraden. Kim wilde het wel proberen, omdat ze een doel had.

“Wat is jouw probleem?” vroeg ik haar, nadat ik wat gegevens van haar had genoteerd. “Met andere woorden: Wat wil je vandaag veranderen?”

Kim zou binnenkort een marathon lopen om haar persoonlijke record te verbeteren. Ze rende 6 dagen per week, soms 7. Want ze hield van rennen, maar het was inmiddels ook een obsessie geworden. En ze had een goede conditie, maar was vaak te moe, te dun en te veel met eten bezig. De vorige keer dat ze haar record niet had kunnen verbeteren was ze wekenlang down geweest. En ze was bang dat dit weer zou gaan gebeuren, maar niet meedoen was voor haar geen optie. “Rennen is alles wat ik ben” zei ze.

Ze had de diagnose Anorexia Nervosa en OCD (Obsessive Compulsive Disorder); dwanggedachten en dwanghandelingen. Toen ze 12 jaar oud was wisten haar ouders niet meer wat ze met haar aan moesten en lieten haar, op advies van een kinderpsycholoog, opnemen in een speciale kliniek. Drie en halve maand werd ze gedwongen te eten. Ze voelde zich verloren en in de steek gelaten. “Iedere dag was hetzelfde en duurde een eeuwigheid.”

Fixatie op het probleem

Nadat ze wat kilo’s was aangekomen mocht ze weer naar huis. Thuis raakte Kim geobsedeerd met eten en vooral met niet-eten. Over haar ervaring in de kliniek werd niet gepraat. In het hardlopen vond ze een uitlaatklep. Ze ging trainen met haar vader, die in verband met zijn werk ook graag zichzelf uitdaagt en een goede conditie heeft. Ze werd door iedereen geprezen om haar prestaties. Men dacht dat het beter met haar ging tot haar rennen dwangmatig werd.

anorexia nervosa, hardlopen, vaderliefde, competitie, OCD, dwangstoornis, tienermeisje, magerzucht

“Wat maakt jou gelukkig?” is ook een standaardvraag in mijn procedure. Rennen is ook hetgeen Kim gelukkig maakt. Ze kan genieten van haar lichaam, haar sterke benen, diepe ademhaling en van de bosrijke omgeving waar ze rent en alle ruimte voelt. Ze houdt ervan haar grenzen te verleggen. Chillen met haar vriendinnen, films kijken, muziek luisteren en dansen, daar wordt ze ook gelukkig van. Maar dat doet ze minder vaak, omdat ze altijd moet trainen.

Binnen een week deed ik drie sessies met Kim. In dit proces kwam het verhaal eruit.  Eigenlijk was ze een heel gelukkig kind tot haar ouders een nieuw huis kochten. Kleine Kim (10 jaar oud) voelde zich net na de verhuizing verloren in het grote nieuwe huis, waar het chaotisch was en iedereen druk bezig met orde scheppen. Het meisje voelde zich verloren en toen ze veiligheid zocht bij haar moeder, richtte die zich volledig op een gesprek met de aannemer, met wie één en ander dringend besproken moest worden. Alle aandacht was gericht op de perfecte staat van het huis. Voor emoties was geen ruimte. Het moest functioneren en het moest er goed uit zien.

Conclusie: ik doe er niet toe

Conclusie van Kim: Ik doe er niet toe. Ik ben onbelangrijk. Ik heb geen plek hier. Er is geen troost, geen veiligheid, geen ruimte voor mij. Ze was totaal de controle en haar zekerheid kwijt. En wat doet een kind als Kim dan? Controle creëren! En zo kunnen dwanggedachten en dwanghandelingen ontstaan. Er wordt iets gedaan dat ritme en rust geeft. Ook al lijken dergelijke handelingen zinloos, ze hebben een functie, in ieder geval op dat moment.

anorexia nervosa, eetstoornis, gezond denken, gezond eten, therapie, faster eft, hypnose, zelfhypnose

Kim’s moeder is een topondernemer en haar vader heeft een overheidsfunctie. Materieel hebben ze het goed. Ze houden van elkaar en van hun kinderen en proberen hen het allerbeste te geven. De moeder van Kim zei in haar sessies met mij dat ze als moeder gefaald had. Eigenlijk wilde ze niet door de mand vallen en hield de schijn op tot een vriendin haar over mij vertelde. Ze kwam omdat ze zich geen raad wist met Kim. In de derde sessie had ze een doorbraak, waarbij oud zeer uit haar eigen kindertijd werd opgelost.

Daarna kon ze Kim ervan overtuigen het te proberen. Kim had zich, zeker na de opname in de psychiatrische kliniek erg afgezet tegen haar moeder. Ze was permanent boos en agressief tegen haar moeder en in therapeuten had ze weinig vertrouwen.

De wortel eruit trekken

Natuurlijk rolde het verhaal bij Kim er niet vanzelf uit, maar ik heb een methode, waarbij vrijwel ieder verhaal dat verbonden is aan de pijn er op een goed moment uit komt. De ene keer gaat het sneller dan de andere, maar gemiddeld is dat in de eerste, tweede of derde sessie. Het is vergelijkbaar met de wortel eruit trekken en een nieuw zaadje planten. In de tweede sessie kon Kim haar boosheid en verdriet weer voelen, onder ogen zien en loslaten.

Ondanks dat ze helemaal wakker en bewust de sessie deed, was ze tevens in trance, waardoor op onbewust niveau onverwerkte emoties werden opgelost. Kim vertelde aan haar vader dat zij zich voor het eerst gehoord voelde en hierdoor meer begrip voor zichzelf gekregen had. Haar vader (rechercheur) had tevoren zijn bedenkingen gehad, maar hij was onder de indruk toen hij de verandering en ontspanning in zijn jongste dochter zag. En uiteraard was hij vooral opgelucht.

Jezelf en elkaar vergeven

Na Kim’s drie sessies kwam haar moeder voor nog een sessie. Zij wist de oorzaak van Kim’s problemen en voelde nog steeds spijt en schuldgevoel, maar we raakten in deze sessie ook aan een pijnpunt in haar eigen jonge jaren, waardoor haar onvermogen ontstaan was. Hierdoor ontstond er ruimte en begrip voor haar falen als moeder en kon ze zichzelf vergeven en het loslaten.

Je kunt het verleden niet terug draaien. We maken allemaal fouten. Ook ten aanzien van onze kinderen. Je kunt het onder ogen zien, jezelf vergeven en in liefde loslaten. De oorzaak moet je niet in je kind zoeken, maar eerst in jezelf.

Ruimte voor groei

rennen, hardlopen, tienermeisje, anorexia nervosa, eetstoornis, magerzucht, OCD

Kim liep de marathon. Ze had er een jaar voor getraind en in de laatste sessie werkten we aan emoties rond het resultaat. Op de dag van de race vroeg ik haar ’s avonds hoe het gegaan was. Ze had haar record niet verbeterd, maar reageerde er ontspannen op. Rennen was het enige geweest, waarvoor ze zichzelf waardeerde. Inmiddels wist Kim dat ze meer was dan een renner of een anorexia patiënt.

Een maand later vroeg ik nog eens hoe het ging. Jaren wilde Kim niets met haar moeder, maar ze had ook spijt van alle verwijten die ze haar moeder maakte. Nadat er bewust en op het onbewuste niveau was opgeruimd, was er begrip, vergeving en liefde en konden ze weer verbinden. Ze hadden vrede gesloten met zichzelf en met elkaar.

Anorexia en eten

In dit verhaal blijkt dat de oorzaak, het ontstaan van OCD en Anorexia helemaal niets met eten te maken heeft. Dus iemand dwingen om te eten maakt het er niet beter op. Integendeel. Kim werd als twaalfjarige in de kliniek gedwongen om te eten. Op zich begrijpt ze dat wel, want ze was te mager, maar ze voelde zich wederom ontkend. Dus toen ze thuis kwam was het probleem groter geworden.

De oplossing zat niet in het eten, maar in het op zoek gaan naar en plaats maken voor het verdriet en de wanhoop die ze ervaren had. Uitsluitend praten (op het cognitieve logisch denkende niveau) brengt je daar niet, daarvoor moet je toegang vinden in het onbewuste, waar alles ligt opgeslagen.

anorexia nervosa, doelgericht, bergen verzetten, hardloopen, rennen, teengirls, pubermeisje, OCD, dwangstoornis, eetstoornis, hypnose, faster eft

*) Kim is een fictieve naam voor een klant in Noorwegen.

Als je wilt ontvang je (onregelmatig) mijn updates

En als je het zat wordt kun je direct weer afmelden

dit veld niet invullen s.v.p.

Eindexamen doen zónder overbodige stress. Een beetje spanning is oké, maar al die onnodige afmattende spanning is niet oké. Dat is een kwelling.

“Het viel best mee!” roep jij misschien wel over 10 maanden, terwijl je met je diploma naar je vrienden en vriendinnen zwaait. Want als jij weet hoe je kunt ontspannen voor en tijdens ieder examen, is jouw focus gericht en vertrouw jij op wat je weet.

Als alles goed gaat wordt dit het laatste jaar op deze school! Je hebt er zin in! Of niet? En je weet heus wel dat het echt niet allemaal LEUK wordt dit jaar.

Eindexamen, hoe dan ook …

  • Hoe goed of hoe slecht je bent in studeren, discipline, huiswerk maken?
  • Hoe dom of slim je denkt te zijn?
  • Hoe makkelijk je leert of hoeveel moeite het je kost?
  • Hoe je soms last hebt van drukte in je hoofd?
  • Hoe je gehinderd wordt door onrust of andere belemmeringen?

Er kunnen honderden redenen zijn om een beetje of heel erg op te zien tegen het eindexamen. Of om er best wel zin in te hebben. Misschien heb je vooral zin in het EINDE van dit schooljaar, deze school, deze mensen, deze afstand fietsen, enzovoort.

Hoe dan ook, jij doet dit jaar eindexamen. Hopelijk wordt het een beetje interessant, heb je wat prettige mensen om je heen en valt er ook af en toe nog wat te lachen.

Bekijk hier de training: Elimineer Examenvrees

Leren is goed voor je

Om iets nieuws te kunnen leren moet je beseffen dat je iets NIET weet. Om iets te leren is het handig als je nieuwsgierig en leergierig bent. Dat maakt het makkelijker.

eindexamen 2019, eindexamen, 2019, Den Haag, schoolexamen, proefexamen, schooljaarOok al heb je de opleiding of het vak zelf gekozen, je krijgt meestal wel een keer te maken met een onderdeel waar je geen zin in hebt, maar dat je tóch moet leren. Als je een taal wilt leren is grammatica een onderdeel. Dat heb je nu eenmaal nodig om je (volgens bepaalde regels) goed te kunnen uitdrukken.

Om een beetje vlot te kunnen communiceren moet je oefenen, oefenen en oefenen. Dat geldt ook voor piano spelen, gitaar, fluit of contrabas. En voor voetballen, fietsen, dansen of zingen. Het schijnt dat muziek maken bevorderend werkt op al het andere leren en op je gehele ontwikkeling, dus dat is zowiezo handig om te doen. Bovendien ontspannende afwisseling.

Weerstand maakt het leren zwaarder

Leren is makkelijker als je het boeiend, leuk of interessant vindt en dat is niet altijd het geval. Jammer, maar er is mee te leven, vooral als je weet waarom je een diploma wilt halen.

Het leven is niet altijd boeiend, leuk of interessant. Net zo min als jij of ik dat altijd zijn. Soms is het leren of het leven super saai en absoluut oninteressant. Net als jij en ik. Om een diploma te behalen moet je dus gewoon je best doen en goed leren. Gewoon DOEN! Besluit om je ervoor in te zetten en trek er tijd voor uit.

Jij bent 24 uur per dag met jou,
dus behandel jezelf als je allerbeste vriend/vriendin.

Wees trouw aan jezelf

Je maakt afspraken met jezelf en daar houd jij je aan. Trouw zijn aan jezelf geeft een super goed gevoel. Zo nodig maak je ook afspraken met anderen en vraag je  om hulp. Op school zoek je hulp, bij je vrienden, familie en desnoods aan de buren.

Je neemt verantwoordelijkheid voor jezelf en voor het werk dat je te doen hebt. Je weet dat je het kunt halen! Anders had je niet in deze klas gezeten.

Angst om te falen

Een beetje spanning en zenuwen voelen voor een examen is goed, dat stimuleert en zorgt dat jij je best doet. Maar faalangst is iets dat je niet kunt hebben in een examenjaar. Sommige mensen hebben (onredelijk hoge) stress als ze een proef moeten doen. Zelf vind je het meestal niet onredelijk, omdat je allerlei gedachten hebt, die jou vertellen dat je het niet gaat halen.

Mensen met faalangst zien zichzelf altijd mislukken. En als je dat beeld hebt van jezelf en je jezelf stress verhogende verhalen influistert, krijg je uiteindelijk gelijk. En als je dan ook werkelijk een keer ergens voor gezakt bent (en dat kan iedereen gebeuren) wordt die angst groter.

eindexamen, jeannettevanuffelen.nl, examenvrees, examenstress, examenjaar, onderwijs, stressrelease

Examenstress

Examenstress, examenvrees of faalangst heeft niets te maken met het vermogen om te studeren, intelligentie of vaardigheden. Het heeft vooral te maken met hoge eisen aan jezelf stellen, perfect willen zijn (en dat is niemand!), angst voor wat anderen van je vinden en strenge oordelen over jezelf. Als gevolg van gedachten over jezelf en over het eindexamen wordt de druk zo hoog en komt je hele lichaam in de ‘noodtoestand’, waardoor het logische denken onmogelijk wordt en je helemaal niets meer weet en/of aan alles gaat twijfelen.

examen, eindexamen, schoolexamen, 2019, examenvrees, examenstress, faalangstVoor zulke mensen heb ik een training ontwikkeld, bestaande uit 5 bijeenkomsten, die verdeeld over het schooljaar plaatsvinden. Tijdens deze bijeenkomsten help ik je ontspannen en leer ik je hoe je zelf ontspannende technieken kunt toepassen op de dag van, kort voor en zelfs tijdens het examen. Je kunt deze technieken ook in allerlei andere situaties toepassen, zoals irritaties, boosheid, verdriet, angst en alles wat spanning veroorzaakt.

Wil je meer weten over wie ik ben of wat ik nog meer doe?

Je kunt ook mijn blogs lezen over hoe stress ontstaat, over perceptie, etc.