Zonder er bij stil te staan (ongemerkt gebruik ik steeds woorden die met lopen, vallen en staan te maken hebben)  ben ik precies 9 maanden na mijn vertrek van Cyprus hier weer aangeland. De eerste dagen vroeg ik me af: ‘Wat doe ik hier eigenlijk?’ Om de een of andere reden moest ik voor het eind van het jaar nog even terug.

Stress Release, Heal Yourself, 100 Days of Healing Tour

Op 15 maart van dit jaar werd ik op Larnaka Airport in een rolstoel naar het vliegtuig gebracht en hinkte met een klomp gips aan mijn been het toestel in. Even heb ik overwogen om me te laten dragen door zo’n Griekse God, maar het was eigenlijk zo al gek genoeg. Op 15 december j.l. stapte ik geheel zelfstandig uit het vliegtuig en wandelde met mijn kleine koffertje weer de zon in.

In de tussenliggende periode maakte ik een razendsnelle ontwikkeling door die mijn leven in alle opzichten veranderde. Terwijl ik tot dan toe een middelmatige hardloper, eeuwige doorloper en succesvolle wegloper was, dwong een gecompliceerde enkelbreuk mij tot stil zitten. En in die stilstand ontstond vooruitgang op alle niveaus; lichamelijk, mentaal en spiritueel. Waarschijnlijk in de omgekeerde volgorde, dus spiritueel, mentaal en lichamelijk. Hierover vertel ik je graag meer.

Wandelen in Troödos met Elia Stephanidou

Vandaag deden we onze uitgestelde wandeling in het Troödos gebergte, waarvoor Elia mij destijds kwam ophalen. Maar ik viel van de trap en in plaats van naar de bergen reed ze me linea recta naar het ziekenhuis. Ik loop nog steeds mank en heb iedere dag pijn, maar ik moet bekennen dat ik de val niet had willen missen. Ik was niet te stoppen en deze valpartij heeft ervoor gezorgd dat ik de tijd nam om eens stil te staan (zitten dus) bij wie ik ben en wat ik werkelijk wil.

Daar waar je struikelt ligt je grootste schat begraven.
(Paulo Coelho)

Niet helemaal wetend waarom ik überhaupt ooit naar dit verdeelde land wilde (ik werd uitgenodigd en zei  meteen JA) noch wetend waarom ik er nu weer terug ben, vertrouw ik maar op wat mij drijft.

Uiteindelijk ben ik hier nu weer echt aan het schrijven geslagen! En dat alleen al lucht op. Mijn eerste stap richting 2018 heb ik reeds gezet hier en nu op Cyprus. Het leven is een avontuur en ik ben een zwerver, een therapeut en een kunstenaar. Ooit dacht ik dat ik moest kiezen, maar dit jaar heeft me duidelijk gemaakt dat ik het allemaal mag zijn en dat ik als (ikonen) schilder én als therapeut productief en verdienstelijk kan zijn.

Binnenkort wordt het hekwerk van titanium uit mijn enkel verwijderd. Dat heeft het lopen tot nu behoorlijk lastig gemaakt en de dokter voorspelt me dat ik vooral niet moet rekenen op al te veel verbetering, maar ik waag het erop.

In het komende jaar richt ik mij vooral op individuele intensives en retraites, waarin fundamentele veranderingen snel geëffectueerd worden. Daar ben ik de afgelopen maanden al mee begonnen.

Ik weet waar ik goed in ben en wat ik het liefste doe. En alleen dat ga ik het komend jaar doen. Binnenkort meer hierover.

Ik wens je alle goeds, veel liefde & vooruitgang in het nieuwe jaar!

 

4 comments add yours

  1. Cool Jeannette❤️
    Je valt zonder meer onder het hoofdstuk topwijven ❤️

    Liefs kathinka

    Ps we gaan elkaar vast en zeker weer ontmoeten
    Ps 2. Die Griekse God…. kweenie … was toch best aantrekkelijke optie 😜

  2. wat een mooi stuk, zo inspirerend 🙂 Op naar 2018, ik heb er ook heel veel zin in!
    Liefs
    Martina

  3. Lieve Ussie
    Nu pas je verhaal gelezen i.v.m. volle, gezellige Kerstdagen.
    Het was een mooie Kerstavond, maar we hebben je gemist en het is fijn te lezen dat je op je plaats was. Ondanks dat je de reden (nog) niet wist.
    Ben benieuwd naar je plannen in het komende jaar.
    Liefs

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.