Pillen in alle soorten en maten worden door velen dagelijks geslikt. Voor de cijfers verwijs ik graag naar anderen, die daar onderzoek naar doen. Sinds ik vorig jaar de vraag hiernaar heb ik toegevoegd op mijn intakeformulier ben ik best wel geschrokken van hoe veel er wordt gebruikt.

Wat is de DSM?

De letters DSM staan voor Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders. Het is het Handboek voor de classificatie van psychische stoornissen (DSM-5®). Het is in de jaren 70 overgewaaid vanuit Amerika en wordt in de Nederlandse geestelijke gezondheidszorg en in het onderwijs, volledig als leidraad gebruikt. Dat betekent dat iedereen moest bijscholen om de diagnoses, zoals ze hier beschreven zijn, te leren. En er wordt van je verwacht dat je volgens deze richtlijnen denkt en handelt. Zelf heb ik ook de bijscholing gedaan. Ik weet nu hoe het hoort, maar vind de visie op en hulp rond eetproblemen beperkt.

Met behulp van de DSM kun je mensen (er wordt in DSM uitsluitend gesproken over patiënten) in hokjes stoppen. En er wordt bij iedere diagnose een bijpassende ‘medicatie’ genoemd. Meestal gaat het om sederende, verdovende stoffen.

Deze chemicaliën zorgen ervoor dat gevoelens niet meer gevoeld worden. Je kunt snel wennen aan dergelijke middelen en dan meer nodig hebben voor hetzelfde effect. Je kunt je afhankelijk gaan voelen en er aan verslaafd raken.

Tijdens de ontwikkeling van DSM 1 naar 5 zijn steeds meer eetstoornisssen ‘ontdekt’ en worden regelmatig anti-depressiva voorgeschreven. Ik zal nooit iemand adviseren om ermee te stoppen, maar ik luister in mijn praktijk en vind het zorgwekkend.

Het advies dat standaard gegeven wordt bij eetstoornissen is cognitieve therapie, gericht op gedrag dus: op het eten. En volgens mij moet je het daar nu net even niet over hebben.

 

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.