Een jaar geleden informeerde ik bij een beroepsvereniging voor Beoefenaren in Alternatieve Geneeswijze naar de mogelijkheid om lid te worden en in aanmerking te komen voor registratie bij het RBCZ®. Ik werd hartelijk ontvangen en mij werd geadviseerd om een bijscholing te doen in Medische Basiskennis. Er werd een toelatingsprocedure gestart, die ongeveer 2 maanden zou duren. In die periode zouden mijn in het buitenland behaalde diploma’s bekeken worden om te zien of zij aan de eisen voldeden. Intussen werd ik als aspirant-lid ingeschreven, aangemeld bij de verzekering, de klachtencommissie en het RBCZ®.

In februari van dit jaar behaalde ik, na een versneld traject, de Medische Basiskennis. Nadat ik mijn diploma op de site van de beroepsvereniging had getoond en zat te wachten op volwaardig lidmaatschap, werd mij gezegd dat ik eerst ook PsBK moest doen. Psychosociale Basiskennis, omdat mijn HBO MW-SD diploma, behaald in 1987, verouderd was. Daar baalde ik van, maar ik was nu al zo ver in het traject, dacht ik, dat ik vrij snel besloot dit ook maar te doen. Net voor de zomer kon ik, na wederom een versneld traject, ook dit diploma overhandigen.

In augustus kreeg ik, eindelijk, het bericht dat het bestuur van de Vereniging erg blij was dat ik nu al mijn diploma’s behaald had, maar dat ik geen lid kon worden, want ik voldeed niet aan de eisen. Mijn in het buitenland behaalde diploma’s bleken niet geldig. Het advies was: Ga maar een alternatieve Nederlandse opleiding doen van minimaal 3 jaar; EFT of Hypnose o.i.d.

Kosten en moeite voor niets

De nascholing had mij intussen 20 lesdagen in 8 maanden en een kleine vijfduizend euro gekost. EHBO behaald, Verklaring Omtrent Gedrag voor de zoveelste keer aangevraagd en uiteraard gekregen en stapels gegevens ingeleverd. Toen ik verontwaardigd mijn teleurstelling uitte ontving ik een mail, waarin mij op vrijdag werd voorgesteld de komende maandag ergens in het land met de bestuurssecretaris te komen praten om even wat “ruis” te verwijderen. Ik reisde op dat moment net terug uit Noorwegen en had voor de maandag klantafspraken staan. Ik liet het secretariaat direct weten dat ik niet kon komen en ontving de dinsdag erna een mail van de voorzitter, omdat ik niet op de afspraak verschenen was.

Daarin werd mij gezegd dat ik maar moest vertrekken als ik er geen vertrouwen in had. Als mij iets was toegezegd, zo schreef de bestuursvoorzitter, dan was dat gedaan door ene Yvonne, die inmiddels niet meer bij de Vereniging in dienst was. De naam zei mij niets, ik had met 3 secretariaat medewerkers contact gehad, maar (heel flauw) werd alle verantwoordelijkheid afgeschoven op Yvonne en er werd niet gekeken naar wat er wellicht fout was gegaan in de procedure.

Illegale registratie

Sindsdien heb ik verschillende pogingen gedaan om tot een redelijk gesprek te komen met dit bestuur. Intussen is mij duidelijk geworden dat ik eigenlijk niet voldeed aan de voorwaarden voor aspirant lidmaatschap, maar ik ben door het secretariaat wel aangemeld bij het register, ontving een licentie en een pas als bewijs van lidmaatschap. Heb ik allemaal niet om gevraagd. Ik kwam met de vraag of mijn buitenlandse diploma’s erkend konden worden.

Iedereen maakt fouten, een professional geeft dat toe

Onderdeel in mijn werk is het besef dat we niet perfect zijn en dat we fouten maken. Om vrede met jezelf te vinden, kun je het beste je fouten onder ogen zien, erkennen en jezelf vergeven.

Samengevat: ik ben illegaal geregistreerd, heb vervolgens advies gekregen om mij voor een kleine vijfduizend euro te laten bijscholen en pas daarna is men eens gaan kijken naar mijn diploma’s. Toen ik vragen ging stellen werd geïrriteerd gereageerd, terwijl ik mij heb aangemeld met een VERZOEK om te onderzoeken of ik lid kon worden met mijn opleiding en werkervaring. Ik leer graag maar ik heb geen zin om drie jaar naar school te gaan om te leren wat ik al weet, zoals: hoe ik een praktijk moet opzetten, klanten moet benaderen, etc. Dat doe ik sinds 2003. Alleen omdat het een Nederlandse opleiding moet zijn.

Toen ik, na uitgebreid onderzoek naar de opties, liet weten dat ik geen driejarige opleiding wil doen, werd mij gevraagd per wanneer ik dan wil opzeggen. Het bestuur had mij een ultimatum van 1 november gesteld, dus die keuze was niet aan mij. Inmiddels heb ik de rekening voor het komende jaar mogen ontvangen en krijg nog steeds het clubblad.

Mijn osteopaat vertelde me dat er in Nederland 78 beroepsverenigingen zijn in de alternatieve zorg en dat ze voortdurend met elkaar overhoop liggen. Logisch dat er niets echt van de grond komt en dat verzekeraars niet bereid zijn om dergelijke zorgverleners te vergoeden. En maar klagen! Maar geen oog voor hun eigen regels, kortzichtigheid en arrogantie.

Het hele gedoe deed me denken aan Wim de Bie als Berendien uut Wisp. Heb ik nou zo mijn best gedaan om hierbij te horen?

Dan maar geen erkenning!

In de praktijk stelt de vergoeding voor alternatieve geneeswijzen weinig voor. Ik had vorig jaar zo’n extra verzekering en daarmee kreeg ik € 25,- vergoed van een sessie van € 65,- voor de osteopaat. De extra premie per maand was € 21,-. Ik heb 5 sessies gehad. Tel uit je winst.

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.