Over mij


Als Jeannette iets wil dan doet ze het gewoon.
(mijn moeder)

Mijn moeder schreef deze zin eens in een sinterklaas gedicht en het is waar. Maar soms weet ik niet meer wat ik wil en dan doe ik gewoon helemaal niks. Ondanks dat ik direct ben en goed voor mezelf kan zorgen liep ik vast. Als het erop aankomt ben ik trouw aan mezelf en aan wat voor mij belangrijk is. Zelfs als er grote sociale druk is vaar ik op mijn eigen kompas.

Toch liep ik meer dan eens vast, omdat ik niet wist hoe ik mij met hart en ziel ergens in kon storten (in een relatie of in werk of een met passie geladen project) zonder mezelf totaal te verliezen. Eigenlijk wist ik helemaal niet waar mijn grenzen lagen en of ik ze wel had. Ik ontdekte mijn grenzen altijd pas als iemand er ver overheen was.

Ik groeide op in een omgeving waar niemand zijn grenzen leek te kennen, tot iemand er overheen ging. Dan was het huis te klein en kon je geen kant op. Ik voelde wel heel scherp als iets niet klopte, maar kon er niet naar handelen. Ik leerde zwijgen, mijn enige wapen.


Nobody can hurt me without my permission.
(Mahatma Gandhi)

Er omheen draaien … dat kan ik niet

Mijn manier van communiceren was direct of ik communiceerde niet. Ik draai er niet omheen, ik kan dat niet. Daar heb ik last van gehad, omdat mensen verlegen werden of boos of geïrriteerd. Ik snapte gewoon niet zo goed wat taboe was en gaf ongecensureerd mijn mening. En dan stelde ik ook nog eens vragen, waarbij mensen soms ongemakkelijk werden. In de loop der jaren leerde ik dat niet iedereen op mijn vragen, mijn hulp of mijn mening zat te wachten en ik leerde wat vaker mijn mond te houden als mij niets gevraagd werd.

Over mij. Mijn manier van communiceren is direct, ongeacht iemands leeftijd, positie of functie. Niet onbeleefd hoor, maar ik ben nooit goed geweest in er omheen draaien. Daar heb ik veel last van gehad, omdat mensen verlegen werden of boos of zich geen houding wisten te geven.

Ondanks dat ik vaak de deksel op de neus kreeg gaf ik nooit op. En als je niet meer bang bent om afgewezen te worden en accepteert dat ze je een beetje gek of lastig vinden dan zeg je wat er in je opkomt. Oefening baart kunst en zo leerde ik via een soms pijnlijke route me beter uitdrukken op mijn eigen wijze. Ik laat nog wel eens iemand schrikken, maar ik schrik daar zelf niet meer zo van.


Jij bent soms zo verschrikkelijk irritant. Jij durft het gewoon allemaal te zeggen. Echt verschrikkelijk ben je dan! Maar ja, het is ook geweldig, want soms is dat echt nodig. Iemand moet het doen.
(mijn dierbare neef Remy)

Mijn hele leven ben ik op zoek naar grenzen. Om er vervolgens overheen te stappen. Want ik wil ervaren en weten en vooral wil ik begrijpen. Ik heb mezelf vaak uitgedaagd in werk, reizen en andere ondernemingen. Meer dan eens heb ik dreiging en geweld ervaren, ook op jonge leeftijd. Ik heb mijn grenzen gezocht in relaties, in het moederschap, in de liefde, waar ik min of meer grenzeloos ben. En uiteindelijk ben ik gaan begrijpen dat ik zowel het probleem als de oplossing ben. Het erkennen en loslaten van trauma’s bracht mij terug bij wie ik werkelijk ben en wil zijn. Hierdoor veranderde mijn perceptie over mezelf, mijn gedrag en zelfs mijn fysieke conditie.

Waar word ik blij van?

Met vallen en opstaan heb ik ontdekt dat juist dat, wat mijn leven vaak ongemakkelijk maakte, ook mijn kracht is. Want die kracht, het onbevangen vragen stellen, is nu al vele jaren mijn dagelijks werk. Mensen komen naar mij toe, omdat ze problemen hebben. Ik schrik niet gauw ergens van en dat voelen mensen.

Het liefste stap ik met minimale voorbereiding in een sessie, een workshop of op een podium. Het is spannends om te doen; mijn gevoel volgen en recht vanuit het hart. spreken. Dat levert het meeste op en zo ben ik op mijn best.

Het liefste stap ik met minimale voorbereiding in een sessie, een workshop of op een podium. Het is het spannends om te doen; mijn gevoel volgen en recht vanuit het hart spreken. Dat levert het meeste op en zo ben ik op mijn best.

“Waar word jij echt blij van?” werd mij pas gevraagd. “Als een verborgen overtuiging bloot komt te liggen. Als schaamte aan de oppervlakte komt en we er keihard om kunnen lachen. De vinger op de zere plek leggen, loslaten en doorgaan. Je perceptie veranderen, keer op keer, dat is zo bevrijdend.”

De zin van het leven ben je zelf.
(Jules Deelder)

Hoe erg is het als je mij irritant vindt?

Als je alleen durft te staan en je onderbuikgevoel volgt dan weet je ongeveer wat je waard bent. Als je jezelf vertrouwt dan neem je verantwoordelijkheid, ook al vindt de hele wereld je knettergek of mateloos irritant. Hoe meer ik mezelf accepteer hoe makkelijker ik communiceer. Ik heb inmiddels in binnen- en buitenland vele sessies en workshops gegeven. En ik heb op menig podium mensen aan het denken gezet en aan het lachen gemaakt, op mijn eigen wijze. En ja, ik heb ook wel eens met mijn mond vol tanden gestaan op een podium voor een grote volle zaal. Erg ongemakkelijk, maar na een slokje water en een diepe zucht ging ook dat gewoon voorbij.

Ik ben altijd aan het leren, studeren en experimenteren, omdat er nog zo veel te ontdekken valt. Als ik een techniek wil leren ga ik eerst zelf ‘door het badje’. Ik wil het eerst ervaren. Ik ben niet te beroerd om zelf hulp te vragen, ook al loop ook ik nog wel eens te lang door. 🙁 Wat goed genoeg is gebruik ik in mijn praktijk.

You don’t know any shit of what you’re doing, but hey, that’s the hero’s journey.
(Michael Tsarion)

Als je mij zou kennen zou je weten dat ik …

Verzot ben op zeeën en oceanen en het hele jaar door een Noordzeezwemmer.

Een groot fan ben van mijn dochter, die het allerbeste in mij naar boven haalt.

Soms erg ongeduldig ben, maar tevens engelengeduld heb.

Echt een groepsdier ben, maar ook graag alleen reis en de stilte waardeer.

Grieks spreek, zing, dans, eet en drink en bij voorkeur allemaal tegelijk.

Over mij, Jeannette van Uffelen. Als je mij zou kennen zou je weten dat ik Grieks spreek, zing, dans, eet en drink en bij voorkeur allemaal tegelijk.